第三十二章:大礼 (继续红包雨) (第2/2页)
“你流鼻血了,我给你擦擦。”胡丽并不自知,自己的状况现在有多危险。
说着胡丽就凑了过来,陈帆猛的一把抓住她的手腕:“等等,胡丽,我自己来。”
陈帆抹了一把鼻子,将胡丽的衣服扯起来说道:“小心着凉。”
陈帆自认为不是什么正人君子,但大丈夫有所为有所不为。
“这件原味……我收下了,我还有事,就不跟伯父伯母道别了,麻烦你明天跟他们说一声。”说完,陈帆直接跳窗走了。
胡丽看着窗户口呆愣了半天,最后呢喃道:“他是我的盖世英雄吗?”
陈帆总是那么神秘。来也匆匆去也匆匆,每当她有危险他就会出现,而且就算她这样子,陈帆对她也没有什么邪恶的想法,在胡丽心里。陈帆就是个完美的男人。
然而并非如此,离开后的陈帆一阵捶胸捣足,趴在地上:“卧槽,卧槽!”
他么的就差一点点上了胡丽,怎么就放弃了呢?
当第二天陈帆出现在公司林薇儿的办公室时,林薇儿惊呆了,说不清道不明的情绪,“你,你是怎么出来的?”
林薇儿这一晚上焦头烂额的,林冀不愿意帮忙,她就自己去找人。
《txt2016》网址:超【十万】完本书籍站,手机可直接下载txt
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_
书趣阁_